Educatief
Sightseeing
Familie/groep

San Giorgio di Valpolicella

De inwoners van de Valpolicella hebben het zelden over San Giorgio met zijn officiële naam: ze geven de voorkeur aan de bijnaam “Ingannapoltron”, wat betekent “de bedrieger van de luie”. De reden is simpel: vanuit de vallei lijkt het dorp vrij dichtbij, maar de weg ernaartoe is lang en kronkelend. Dankzij deze hoge en moeilijk bereikbare plek verschenen hier al in het eerste millennium voor de jaartelling de eerste nederzettingen van de Arusnati-stam, die later onder de controle van Rome zou vallen in de II-I eeuw voor de jaartelling.

valpolicella

We raden je aan een stop te maken op het terras met uitzicht over de hele Valpolicella. Als je naar de groene tuinen rondom de huizen kijkt, zie je hoe sterk de link tussen natuur en mens hier is. Zelfs de kalksteen waarmee het dorp is gebouwd, wordt gewonnen uit de berg waarop het dorp rust.

Op hetzelfde plein staat de witstenen “Pieve”, een landelijke, romaanse kerk die in de 7e-8e eeuw werd gebouwd en in de 12e eeuw een renovatie onderging. Om de kerk te bezoeken, loop je rechts van de kerk waar je op de binnenplaats komt, met een portiek waarvan de zuilen zijn versierd met bizarre dieren en planten.

valpolicella

In de kerk vind je zuilenrijen met Romeinse kapitelen, met fresco’s met daarop heiligen. Het meest bekende object hier is een kelk van Longobardische oorsprong, die op het altaar is geplaatst. Bekijk het fresco van het Laatste Avondmaal, waar een bebaarde Jezus wordt omringd door zijn discipelen. Hun houding is vrij modern: de één schenkt de wijn vanuit een kan in een glas, de ander brengt de wijn aan zijn lippen, de derde snijdt het brood. Op tafel staan visgerechten, sneetjes brood, glazen ... het ziet er weinig anders uit dan een scene in een visrestaurant aan het Gardameer!

valpolicella

We raden je aan om door Pieve te lopen, omdat je vanaf hier kunt genieten van het uitzicht op de pittoreske vallei. In dat gebied werden een paar jaar geleden verrassend genoeg sporen gevonden van een nederzetting uit de ijzertijd. Er waren wat fragmenten met letters, botten en zelfs de benodigdheden voor een kleine smederij. In de 4e eeuw voor de jaartelling werden in de rots twee ruimtes uitgegraven: in de ene bevond zich een watertank en een werkplaats, in de andere een bronzen gieterij. Hier vind je ook enkele sporen uit de Romeinse tijd: een roodmarmeren sarcofaag en enkele gebroken zuilen. In de muur van de kerk kun je een unieke steen zien, die de heidense godin van de vruchtbaarheid Lualda vermeldt. Kun je hem vinden?

Links van de apsis bevindt zich de ingang van het Antiquarium, een museum (gratis entree) dat de meest kostbare vondsten uit de oudheid en middeleeuwen en zelfs enkele fossielen bewaart. Als het open is, aarzel dan niet om het te bezoeken, het kost je niet al te veel tijd.

valpolicella

 

Gerelateerde reizen